Trustpilot

Magische reis op Malta en Gozo

Er is één plek op Malta die werkelijk uniek is – het Hypogeum van Hal Saflieni. Dit ondergrondse labyrint van kamers, die ooit dienden als begraafplaats én tempel, is een werkelijk magische plek die niet alleen je zintuigen prikkelt, maar ook je ziel raakt. Het is zonder twijfel een van de hoogtepunten van onze reis!
Omdat het Hypogeum een wereldwonder is, is een bezoek hier alleen mogelijk na een zorgvuldig geplande reservering. Dat regelen wij voor je. Wat dit mysterieuze complex zo bijzonder maakt, is de orakelkamer. Dit is geen gewone ruimte, maar een holle kamer met een fenomenale akoestiek. Hier wordt de menselijke stem op een natuurlijke manier versterkt, en de energie is zo krachtig dat je hersenen zich afstemmen op een andere frequentie. Het resultaat? Een diepe verbinding met andere dimensies, terwijl je mentale activiteit juist afneemt. Wij nodigen je uit om samen met ons te experimenteren met klanken in deze betoverende ruimte en het magische effect zelf te ervaren. Dit is een moment waarop de spirituele wereld en de fysieke werkelijkheid elkaar ontmoeten. Lees meer!

Twee weken voor vertrek komt er een WhatsApp-groep. Die gebruiken wij voor de praktische zaken en voor de eerste geluidsopnames over Malta en de tempelbouwers, zodat je niet blanco op het vliegtuig stapt.

Onderweg krijg je elke avond de opname over de plek van de volgende dag. Luisteren op je kamer, of op het terras met een glas wijn erbij. De volgende ochtend hoeft er ter plekke niemand meer uit te leggen wat je voor je hebt. Zodat de focus ligt op het kijken, voelen en ervaren.

Dit tempelcomplex dateert van ongeveer 3200 tot 2300 v.C. en werd pas in 1839 opgegraven. De plattegrond volgt de hoefijzervorm die je op meer plekken op Malta terugziet. Archeologe Marija Gimbutas noemde die vorm een baarmoeder: een symbool van vruchtbaarheid en van het vrouwelijke principe.

Hier vonden archeologen drie staande beeldjes van vijftig tot vijfenzeventig centimeter, gekleed in plooirokken, de ene arm op de borst, de andere los langs het lichaam. Ze hebben geen hoofd. In de nek zit een holte waar een hoofd in paste. Die hoofden zijn nooit teruggevonden. Vergelijkbare koppen van terracotta duiken wel op in andere tempels, waaronder het Hypogeum, waar we later deze reis afdalen.

Op de ochtend van de juniwende valt het eerste licht door een opening naar binnen en schuift het over een van de zijbeuken. Diezelfde avond schijnt de ondergaande zon door een stenen raam op een nis in de muur. Ook ten opzichte van de maan is een uitlijning vastgesteld. Dat lukt niemand bij toeval: hier heeft iemand generaties lang de hemel gevolgd en die kennis in steen vastgelegd. We nemen hier ruim de tijd. Dit is bij uitstek een plek om te mediteren.

Wat deze tempel bijzonder maakt, is de precisie waarmee hij op de hemel is gericht. Op de ochtend van de juniwende valt het eerste licht door een opening naar binnen en schuift het over een van de zijbeuken. Diezelfde avond, bij zonsondergang, schijnt de zon door een stenen raam op een nis in de muur. Ook ten opzichte van de maan is een uitlijning vastgesteld.

Dat lukt niemand bij toeval. Hier heeft iemand generaties lang de stand van zon en maan gevolgd en die kennis in steen vastgelegd, lang voordat er een woord voor astronomie bestond.

De tempel zelf is klein van sfeer, ondanks de omvang van de stenen. Wij nemen hier ruim de tijd, want dit is bij uitstek een plek om te mediteren.

Hoog in het binnenland ligt een ommuurde stad met 236 inwoners, ooit de hoofdstad van Malta. Auto's komen er nauwelijks in. De straatjes zijn zo smal dat twee mensen elkaar moeten laten passeren, en 's middags hoor je vooral je eigen voetstappen op de steen.

We wandelen langs kloosters en paleizen van steen die in de late zon goud kleurt. Ze noemen het niet voor niets de stad van de stilte.

Gozo is het tweede eiland en het eigenzinnigste van de drie. Kleiner, stiller, met dorpjes op de heuvelruggen en velden die in maart nog groen staan. Sommige inwijdingsplaatsen hier zijn ouder dan de beroemde monumenten op Malta zelf.

We slapen er twee nachten, zodat je het eiland ook 's avonds meemaakt, wanneer de veerboten stil liggen en de dagjesmensen weg zijn.

Deze tempel is ouder dan de Egyptische piramiden en ouder dan Stonehenge. Het grootste deel werd gebouwd tussen 3600 en 3200 v.Chr. Je staat er voor muren van meters hoog, opgebouwd uit blokken waarvan tot in de vorige eeuw werd gezegd dat alleen reuzen ze konden stapelen. Zo kwam de plek aan haar naam.

Het complex bestaat uit twee tempels binnen één zware buitenmuur en werd begin twintigste eeuw ingrijpend gerestaureerd.

Op het hoogste punt van Gozo staat een citadel die vanaf bijna het hele eiland zichtbaar is. Binnen de muren is het stil, met verlaten straatjes van honingkleurige steen en een kathedraal van de Maltese bouwmeester Lorenzo Gafà. Vanaf de wallen kijk je over terrasvelden en koepelkerken, en aan alle kanten over zee.

De Feniciërs kwamen uit het gebied dat nu ongeveer Libanon beslaat. Ze voeren de hele Middellandse Zee rond, lieten overal handelsposten achter en maakten kunst met een verfijning die niet bij hun reputatie als handelsvolk past.

Hun godinnentempel op Gozo ligt in een grot hoog boven zee, gewijd aan Astarte. Je vindt hem niet zonder iemand die de weg weet, en dat is precies waarom je met ons meegaat. We sluiten de dag hier af met een geleide meditatie, met het diepblauwe water onder ons.

Over het kale kalksteen lopen evenwijdige groeven, soms een halve meter diep, soms recht de zee in. Ze zien eruit alsof er karrenwielen doorheen zijn gesleten, maar niemand weet wie ze maakte of waarvoor. De theorieën lopen uiteen van transportsporen tot sporen van rijtuigen van reuzen.

We staan hier stil en kijken. We zijn benieuwd naar jouw theorie.

Hier staan de vondsten die op de tempelterreinen zelf niet meer te zien zijn, van de prehistorie tot in de late middeleeuwen. De belangrijkste ligt achter glas: de Slapende Vrouw, een beeldje ter grootte van een handpalm, van een vrouw die op haar zij ligt te slapen.

Ze is opgegraven op de plek waar we aan het eind van deze reis zelf naar binnen gaan. We nemen hier ruim de tijd.

Malta staat bekend om zijn vrouwelijke energie. Overal op het eiland zijn beeldjes van godinnen gevonden, weelderig van vorm, gemaakt door mensen die vruchtbaarheid heilig achtten.

Wij gaan ervan uit dat een mens pas heel wordt wanneer het mannelijke en het vrouwelijke in evenwicht zijn: doen en zijn, richting en ontvankelijkheid. Dat staat los van geslacht. Bepaalde plekken op aarde dragen daar een eigen kwaliteit in, en die van Malta is vurig, gericht op avontuur en creativiteit.

Als je je aangetrokken voelt tot dit eiland, is dat zelden toeval.